Critérium du Dauphiné: rit 3

DEEL 68 – Vandaag staat de volgende rit van het Critérium du Dauphiné op het programma. De derde etappe van de Franse rittenkoers brengt het peloton in 148 kilometer van Serre-Chevalier naar Grenoble. De rit start met een beklimming van achttien kilometer naar de Col du Lautaret, waar de eerste bergpunten te verdienen zijn. Daarna gaat het peloton in een lange afdaling naar de volgende beklimming, de Chamrousse, waarvan de top op 31 kilometer van de aankomst ligt. Verwacht wordt dat er nog een vijftiental renners zullen overblijven, die in Grenoble over de ritwinst zullen beslissen. Lees de rest van dit artikel »

Advertenties

Een reactie plaatsen

Critérium du Dauphiné: rit 2

DEEL 67 – Vandaag gaat het Critérium du Dauphiné verder met de eerste van drie bergritten. De rit start vlak en bouwt rustig op om uiteindelijk te eindigen op een steile berg. De favorieten zijn vandaag de klimmers met een goed eindschot in de benen, aangezien er een sprint met een beperkt groepje wordt verwacht in Risoul, waar de rit aankomt. Lees de rest van dit artikel »

Een reactie plaatsen

Critérium du Dauphiné: rit 1

DEEL 66 – Vandaag wordt de Dauphiné op gang geschoten met een tijdrit van maarliefst 49 kilometer. Bovenaan de pronostieklijstjes staan de namen Gonzalo, Sokolska, Rodriguez, Voorhof en Björndahl. Genoeg kanshebbers, maar over wie zal winnen kunnen we nog helemaal niets zeggen. Het hangt allemaal af van de vorm van de favorieten, en misschien ook de motivatie. Hier volgt nog even het profiel. Lees de rest van dit artikel »

Een reactie plaatsen

Voorbeschouwing Critérium du Dauphiné

DEEL 65 – Na bijna twee weken in Italië verplaatst het peloton zich naar Frankrijk, voor het Critérium du Dauphiné. Deze wedstrijd wordt gezien als de grote test voor de Tour en dus wordt er wat verwacht van de renners die ook in de Tour de France favoriet zullen zijn. Dan hebben we het natuurlijk vooral over Ullrich, Voorhof, Rodriguez en natuurlijk thuisrijder Dutronc. Van Soriano wordt verwacht dat hij enkele ritten zal kunnen meepikken, maar aan de eindzege hoeft hij niet te denken, gezien zijn tijdrit. De Spanjaard bleek in de Giro ook te wisselvallig te zijn om een goed klassement te rijden, maar in deze Dauphiné kan hij dat wel, met drie zware bergritten. Verder wordt het ook kijken naar Andrea Lippi, die in Frankrijk debuteert. De Italiaan uit Lecce zal het echter niet makkelijk krijgen om Vejle te doen vergeten.

Le Critérium du Dauphiné zal dit jaar uit vier etappes bestaan. De rittenkoers begint met een vlakke tijdrit van maarliefst 49 kilometer. Onderweg is er slechts één kleine heuvel wat zorgt voor 2,4 klimkilometers. De eerste geletruidrager zal dus naar alle waarschijnlijkheid een pure hardrijder zijn. Dat is natuurlijk in het voordeel van de klimmers die ook goed zijn tegen de klok: Ullrich, Dutronc, Voorhof en Rodriguez. Vooral van die laatste kunnen we veel verwachten op dit parcours, maar dan zal hij wel nog moeten afrekenen met Gonzalo en Sokolska, twee pure hardrijders.

Geposte afbeelding
De volgende drie ritten zijn allen bergritten. De eerste bergrit is meteen de langste: maarliefst 215 kilometer. Onderweg zijn er slechts enkele heuvels maar de rit finisht wel boven in Risoul.

Geposte afbeeldingDe twee bergrit is minder lastig, voornamelijk omdat hij niet bovenop een berg aankomt. De rit start wel met een steile beklimming en heeft ook onderweg een lastige beklimming van meer dan twintig kilometer. De top van de berg is wel op meer dan 34 kilometer van het einde, dus naar alle waarschijnlijkheid zullen er veel gelosten kunnen terugkomen.

Geposte afbeeldingHet criterium wordt naar alle waarschijnlijk beslist in de laatste bergrit. Onderweg krijgt het peloton al een hoop bergen voor de kiezen en uiteindelijk eindigen ze ook nog op de Alpe d’Huez. Wie daar als eerste bovenkomt, zal naar alle waarschijnlijkheid ook de eindzege pakken. Of er niet ver van zitten.

Geposte afbeelding

Een reactie plaatsen

Klassement Mei

DEEL 64 – Na een spannende Ronde van Italië en een misschien zelfs nog spannendere Milaan-Sanremo zit mei er alweer op. Tijd om even een kijkje te nemen op de nieuwe klassementen.

In de NCL Ranking zijn er een hoop verschuivingen. Door zijn winst in de Ronde van Italië maakt Voorhof een immense sprong in het klassement, van de elfde plaats naar de leidersplaats. Zijn ploegmaat Rodriguez doet het echter nog beter. Hij springt van de veertiende naar de tweede plaats in het klassement. Tenslotte springt Krol nog van de vijfde naar de laatste plaats op het podium. Achter hen behoudt Björndahl zijn vierde plaats, door winst in de ploegentijdrit en zijn tweede plaats in Milaan-Sanremo. Anderegg, die in april nog op kop stond in het klassement, zakt naar de vijfde plaats.

Geposte afbeelding

In het ploegenklassement verandert er opnieuw niets qua plaatsen, maar qua punten wel enorm veel. Door de goede prestaties van het hele team loopt Team Saxo Bank nu heel ver uit op Cervélo, terwijl ze vorige maand nog slechts enkele punten voorsprong hadden. Nu bedraagt die voorsprong al meer dan 4425 punten. Cervélo moet nu zelfs oppassen voor Quick-Step, Rabobank en Team HTC-Columbia die nu al erg dichtbij komen. Garmin-Transtions staat nog altijd laatste op redelijk achterstand maar lijkt nu goed te zijn vertrokken met hun eerste winst.

Geposte afbeelding

Deze maand hebben we ook enkele interessante feitjes. Soriano, die lang op weg leek naar Giro-winst, mag toch nog tevreden zijn, want door zijn goede prestaties stijgt hij maarliefst 13 plaatsen in het klassement. Daarmee is hij ook meteen de grootste stijger, voor Rodriguez, die één plaats minder stijgt. Sokolska is de renner die de grootste omgekeerde beweging maakt. Vorige maand was hij nog de grootste stijger met zeven plaatsen winst, nu is hij samen met Ingebregt de grootste daler met acht plaatsen verlies.

Geposte afbeelding

Een reactie plaatsen

Cyclist Paper (4): Mei 2010

Deel 63 – Vandaag was het weer zover, de Nederlandse columnist Robert Karstens liet weer van zich spreken in zijn maandelijkse column: de kijk van Karstens. Hier is ie dan: enjoy!

Column: De kijk van Karstens

Wat kan het wielrennen toch mooi zijn. Het feit dat Vejle, met vergevorderde longkanker toch nog Milaan – San Remo wil rijden zegt genoeg. Maar er was meer moois in Italië, en daar ga ik jullie nu – in deze misschien toch wat meer afwijkende column, geschreven slechts een paar minuten na de persconferentie van Vejle – over vertellen.

Allereerst was er de wat vreemde apotheose in de Giro d’Italia. Soriano leek op weg te zijn naar een relatief gemakkelijke eindoverwinning. Toch slaagde hij er niet in om in Verona het roze te pakken. Sterker nog: de Spanjaard verloor ruim vier minuten in de laatste bergrit. Vervolgens was het Sean Voorhof – Neerlandsch hoop in bange dagen als het om het rondewerk gaat – die zowel de achtste rit, als de puntentrui én het roze binnen wist te halen. Ik moet u eerlijk bekennen, in de laatste kilometers van die achtste rit, toen ik over mijn teleurstelling van Soriano heen was, heb ik zitten schreeuwen, springen en wat niet meer zijt in mijn hokje in de commentaartribune. Er zou een Nederlander de Giro d’Italia gaan winnen, of in ieder geval er een poging toe doen. De tijdrit was het laatste obstakel voor hem. Criticasters zeggen dat Voorhof niet onder druk kan presteren, het tegendeel werd echter bewezen. Hij pakte gewoon de derde plek in de tijdrit, ondanks dat er op papier een heleboel betere renners zouden zijn, waaronder Rodriquez. Met slechts drieëntwintig seconden achterstand had hij natuurlijk gedacht nog een kans te maken. Echter, Voorhof liep alleen nog maar meer uit, en pakte zo de eindzege. Mocht u zich hebben afgevraagd waarom mijn goede vriend Marcin het niet redde in de tijdrit, hij had ontzettende last van maagkrampen. Dat verklaart natuurlijk een hoop! De cirkel is nu eindelijk rond! Nederland heeft nu alle drie de grote rondes gewonnen. Jan Janssen, Joop Zoetemelk, Sean Voorhof. Een mooi rijtje.

O, voor we over gaan naar ‘la Primavera’, eerst een persoonlijk nieuwtje. Ik ben namelijk benaderd door de organisatie van de Classique de Champs-Elysées. Ze hebben me gevraagd of ik zin had om betrokken te zijn bij de organisatie van hun wedstrijd. Een aanbod waar ik, en dat zult u ongetwijfeld begrijpen, moeilijk nee tegen kon zeggen. Kortom: ik ben dus nu ook één van de organisatoren. Tijdens mijn columns zal ik jullie, naast mijn scherpe, kritische en enige juiste blik op de nieuwe wielerwereld, ook gaan vermaken met de vorderingen van de wedstrijd op de Champs-Elysées. En, wees voorbereid, er komt veel meer bij kijken dan jullie nu zullen denken, dat heb ik, sinds ik opgenomen ben in de organisatie, wel geleerd.

Milaan – San Remo, normaal gesproken de eerste topklassieker van het seizoen, maar om ongebrijpelijke en belachelijke redenen verschoven tot na de Giro, werd dus een prooi voor Vejle. Nog maar net in het peloton met Garmin, en hij pakte gewoon gelijk één van de mooiste en zwaarste wedstrijden van het seizoen. Dat op zich is al een ontzettend mooi verhaal. Maar dan is daar opeens de persconferentie, die nog geen tien minuten geleden, nadat ik deze woorden op papier heb gezet, is afgelopen. Ja, ik weet niet hoe u het had, dames en heren, maar ik hield het nog maar net droog. Echt, Signe, ik heb het je al gezegd, maar ik hoop dat je kan genieten van alle tijd die je nog rest. Maak er nog wat moois van. Je zal hopelijk de eerste dode in het nieuwe wielrennen zijn.

Een reactie plaatsen

Ziekte dwingt Vejle tot stoppen

Deel 62 – Vlak na de verrassende overwinning in Milaan-Sanremo verrast winnaar Signe Vejle de pers opnieuw, ditmaal op de persconferentie. Wij schakelen nu live over.

‘Ik ben natuurlijk erg tevreden met deze overwinning,’ begint de Deense kampioen. ‘Toen McFinnan met een minuut voorsprong boven kwam op de Poggio had ik niet verwacht dat we hem nog te pakken gingen krijgen. Maar toen begon plots zijn ploegmaat Perez op kop te rijden. Wat die man bezielde is me totaal onduidelijk. Op die manier heeft hij de overwinning van McFinnan gestolen. Zoiets zouden mijn ploegmaats nooit doen. Misschien zegt dat wel veel over de mentaliteit binnen het kamp van Cervélo.’

Het valt één van de journalisten op dat Vejle erg kritisch is over zijn collega’s. ‘Dat klopt, ik heb er gewoon even nood aan om mijn hart te luchten, alvorens ik mijn volgende mededeling doe.’ De journalisten kijken nieuwsgierig op. Vejle neemt nog even een slok water en neemt dan weer de micro vast. ‘Beste wielerliefhebbers, journalisten, wie dan ook. Bij deze laat ik jullie weten dat ik vandaag stop met wielrennen.’ Een golf van o’s en a’s gaat door de zaal. ‘Na deze overwinning zou ik niets liever doen dan verder koersen, maar ik heb geen andere keus. Een hele poos geleden werd er bij mij longkanker vastgesteld. Ik heb verschillende operaties ondergaan en dacht dat het gezwel eindelijk weg was. Helaas kreeg ik vorige maand te horen dat hij niet weg was en dat het terminaal is. Hij geeft me nog drie, vier maanden.’ Het blijft muisstil in de zaal. Enkele journalisten slikken een krop door hun keel. ‘Ik ben blij dat ik kan stoppen op een hoogtepunt. Mijn team wist al eerder van mijn beslissing en heeft al grondig gezocht naar een vervanger. Bij deze wil ik hem aan jullie voorstellen.’

Een jonge renner komt aangewandeld en zet zich neer op de lege plaats naast Vejle. ‘Ik wil jullie graag voorstellen aan Andrea Lippi, een 23-jarige Italiaan uit Lecce.’ De jonge renner kijkt wat onwennig richting de pers. Vejle port hem even aan. ‘Euhm ja… Ik won als belofte enkele bergritten in onder andere de Ronde van de Toekomst. Als prof wil ik vooral mikken op een goed klassement in de Tour en daarnaast kan ik ook nog aardig een heuvel over. Helaas voor mij is het heuveldrieluik al voorbij, maar ik zal proberen me te laten zien in de klimkoersen. Ik wil Garmin graag bedanken voor de kans die ze mij geven en wil ook graag Vejle nog veel sterkte toe wensen. Geniet nog van het leven, je verdiend het.’

Een reactie plaatsen